Scroll voor het artikel

De Zeepkisten #5

Rutgers vroeg vier mensen uit het werkveld naar hun actieplan voor de toekomst. Hoe denken zij dat we verder moeten, een jaar na #MeToo?

Herman Bolhaar – Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen

Seksueel geweld is een urgent thema. In 2016 waren er alleen al 8000 jongens en 13000 meisjes die te maken kregen met seksueel geweld. En dit zijn alleen kinderen. Van die aantallen schrik ik iedere keer weer. Seksueel geweld is een groot probleem in onze samenleving. Maar hoe nu verder? Er wordt veel discussie gevoerd, in de politiek en de media. Aan de keukentafel en op straat. Ik heb ontzettend veel respect voor slachtoffers, die de discussie hebben aangezwengeld door met hun ervaringen naar voren te komen. Zij hebben onze steun nodig.

Die discussie moet doorgaan. Want seksueel geweld komt overal voor en het is verwoestend. Het is tijd voor actie. Ook vooral uit eigen omgeving. Het moet zin hebben om een melding te doen. We moeten weten hoe we daders aan moeten pakken. Sinds mijn aantreden heb ik veel gesprekken gevoerd. Met wie werk je samen? Hoe monitor je wat werkt? Politieke steun is essentieel, en we moeten die steun omzetten in daden.
Die uitvoering staat bij samenwerking. Ook op praktisch niveau. Door burgers zoals u en ik. Ondersteun de pioniers in de uitvoering. Leraren, mensen in de wijken. Zij roepen om onze steun. Want grote omwentelingen beginnen met kleine veranderingen. Die u en ik kunnen maken.

Nevin Özütok- Tweede Kamerlid GroenLinks

“#MeToo heeft al veel losgemaakt. Mannen en vrouwen worden aangesproken op grensoverschijdend gedrag. Slachtoffers durven nu hun verhaal vertellen en naar voren te komen. Ik ben ervaringsdeskundige. Ik kom uit een familie waar ik met mijn problemen altijd wel met iemand kon praten. Maar toen ik op mijn drieëntwintigste werd lastiggevallen op mijn werk, wist ik niet waar ik naartoe kon. Ik heb alles geprobeerd om het te doen stoppen. Maar wat ik ook deed: het ging maar door. Tot mijn leidinggevende naar me toekwam. Hij vroeg me wat ik van die collega vond. Ik luchtte mijn hart, zei dat ik ontslag wilde nemen. Hij verzekerde dat hij het ging aanpakken en dat ik me veilig moest voelen op mijn werk. Ik heb dit mijn leven lang als les meegenomen, want ik voelde me zo gesteund. Een leidinggevende kan iets doen. Een vertrouwenspersoon ook. Daarom vind ik dat een vertrouwenspersoon wettelijke bescherming moet krijgen. Het kabinet vindt dit een zaak van werkgevers. Maar ik blijf ervoor strijden. Ik mis een daadkrachtig kabinet. Want de politiek is aan zet.”

Stephanie Kiebert – Docent Scholengemeenschap Pantha Rei Amstelveen

“Docenten moeten over dit soort zaken kunnen en durven praten. Maar dat gebeurt nog te weinig. Ik weet hoe dat moet, maar ik heb in mijn opleiding daar dan ook alle informatie over gekregen. Een docent wiskunde of techniek heeft dat niet. En dan laat hij of zij het er toch bij zitten. Wat zonde is, want die mensen moeten we ook meekrijgen. Seksuele voorlichting is meer dan de condoom met de komkommer. Het aangeven van seksuele grenzen is iets wat alle vakken aangaat. Het moet dus opgenomen worden in de docentenopleiding. Alleen zo kan de docent de leerling sturen. Maar dan moet je wel de juiste handvatten aangereikt krijgen. Er zijn hele goede methodes waar wij mee kunnen werken. Maar ook die moet je kunnen vinden. Het is zo jammer dat docenten er soms nog niet over durven praten. We moeten elkaar daarin meenemen, zodat we er samen in kunnen groeien. Anders blijft het bij seksuele voorlichting met een condoom en een komkommer.”

Ellen Laan – Hoogleraar Seksuele Gezondheid

“Tegen alle mensen die al #MeToo moe zijn, zou ik willen zeggen: het begint pas. De verandering die we willen inzetten begint al op jonge leeftijd. Je moet jongens en meisjes leren dat ze gelijk zijn, op intellectueel gebied én op seksueel gebied. Als we meisjes leren om seksueel initiatief te nemen, en om te genieten van seks, verkleint dat de kans dat ze ooit te maken krijgen met seksueel grensoverschrijdend gedrag. We moeten de orgasmekloof dichten, de pijn bij seks verminderen. Een op de tien vrouwen heeft pijn tijdens de seks. Ik vind dat ongelooflijk.

Te veel mannen snappen er nog niks van. Voelen zich vooral boos. We zoeken dus mannelijke rolmodellen die geweld tegen vrouwen aankaarten. De mannen moeten het verschil hierin maken. En dan moeten we ook af van die ingesleten vooroordelen over man/vrouw- verhoudingen. Daders zijn geen slachtoffers, en dit is geen heksenjacht. Men roept ook telkens dat niet alle mannen fout zijn. Waar ze vandaan halen dat wij dat wel denken, is me een raadsel. En de mythe dat beschuldigen heel makkelijk is, daar moeten we ook vanaf. Want dat is het niet. Veel slachtoffers doen helemaal geen aangifte. Omdat de dader een bekende is, omdat ze denken dat het hun eigen schuld is. Ik blijf strijden om de die mythes over seks te ontkrachten. Metoo? Het begint pas.”

Deel dit artikel