Scroll voor het artikel

Van #MeToo naar #MeNever? #1

De hashtag #MeToo heeft de wereld behoorlijk opgeschud. Maar wat zijn nu de volgende stappen die gezet moeten worden? Hoe zorgen we ervoor dat er structureel zaken gaan veranderen? Daarover praten we vandaag. Met allereerst: seksueel geweld is er toch al heel lang? En wie moet het oplossen?

Moe? Jammer dan

Presentatrice Sofie van den Enk bleek, in de ontwikkeling van de hashtag #MeToo, veel meer ervaringen van seksueel overschrijdend gedrag te hebben meegemaakt dan ze had gedacht. Het maakte haar bewust van het probleem. Het is volgens haar heel goed dat we het gesprek over dit gedrag voeren. En als mensen inmiddels moe worden van de hashtag, dan is dat maar jammer.

Voor Mirjam de Blécourt, de nieuwe voorzitter van de Raad van Toezicht van Rutgers, was het één van de redenen om ja te zeggen tegen haar voorzitterschap. 

“Uit durven komen voor je seksualiteit, een beweging als #MeToo op de te kaart zetten. Het zijn zaken die haar als advocaat aan het hart gaan. Voor elkaar opkomen, en elkaar aanspreken, dat is wat we hierin voor elkaar kunnen doen.’’

Mirjam de Blécourt (Arbeidsrechtadvocaat en kersverse voorzitter van de Raad van Toezicht van Rutgers)

“We tolereren het niet meer”

Directeur Ton Coenen stelt dat de wereld, een jaar na #MeToo, nog een beetje in shock is. De angst zit er goed in. De berichtgeving over seksueel overschrijdend gedrag is alom vertegenwoordigd, maar als we naar de cijfers kijken is het probleem natuurlijk niet nieuw. “In 1988 onderzocht Nel Draijer al seksueel geweld, en stelde dat één op de zeven meisjes voor haar zestiende al seksueel geweld door een verwant had meegemaakt. De opvang van vrouwen die zoiets hebben meegemaakt, is in de loop der jaren sterk verbeterd. Maar de cijfers blijven dramatisch. En zijn ook al jaren redelijk constant”, stelt Coenen.

Dit is dus hét moment voor verandering. Maar wat zien we in de praktijk? Ton Coenen: “De gemeente Amsterdam heeft preventie bijvoorbeeld hoog op de agenda staan. Maar die acties zijn vrij Amsterdam-specifiek. Het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap startte het project Veilig Uitgaan. Maar daarvoor hadden ze 380.000 euro beschikbaar, wat verdeeld moest worden tussen tien gemeenten. Tien! Daar ga je het probleem niet mee oplossen.”

Ook in de aanloop naar deze dag merkte Rutgers het gebrek aan verantwoordelijkheid bij de ministeries waar #MeToo onder valt. Veel politici konden hier vandaag niet aanwezig zijn, maar wilden vervolgens ook niet reageren in de pers. Coenen: “Het blijkt weer dat de preventie van seksueel geweld consequent geen aandacht krijgt.”

Er moet een cultuuromslag komen. Coenen: “Seksueel geweld is niet acceptabel. We tolereren het niet meer. Het is niet de schuld van het slachtoffer. Laten we het niet meer bagatelliseren.”

Fundamentele omgangsvormen

Maar hoe nu verder? Wie pakt de handschoen op? Er ligt volgens Ton Coenen een taak bij het onderwijs. Maar als men daar iets aan preventie doet, is het probleem niet meteen opgelost. De werkgever heeft een taak, maar de werknemers zeker ook. Sportclubs moeten in actie komen, net als Horeca Nederland. “En nu het afschaffen van de dividendbelasting wellicht niet doorgaat, is er vanuit het rijk ook weer een beetje geld over om hierin te steken.”

Ton Coenen – ©David Jagersma / Live Magazines

Maar het probleem is niet zomaar op te lossen, omdat het gaat om fundamentele omgangsvormen tussen mannen en vrouwen. “En we hebben geen ei van Columbus”, stelt Ton Coenen. “Het is een wereldwijd probleem, met een gecompliceerde aanpak. Maar als we niets doen, verandert er ook niks.” De vraag voor vandaag is dus: als we willen dat er iets verandert, hoe doen we dat dan? Of zoals Ton Coenen zegt: “Hoe zorgen we ervoor dat we van #MeToo naar #MeNever gaan?”

Deel dit artikel