Scroll voor het artikel

"Voor en door jongeren" #5

De minister van Buitenlandse Zaken stapt bij Petra Stienen op het podium om een boom op te zetten over ontwikkelingshulp en Development Goals, zowel in ontwikkelingslanden als dichter bij huis.

“Word je er niet moedeloos van?” vraagt Petra Stienen aan minister Bert Koenders. “Dat we dit gesprek al dertig jaar voeren?”
Koenders is niet snel moedeloos te krijgen. “Ik zie dat we hier al lang mee bezig zijn en in al die jaren hebben we ook al best veel bereikt. Ik word moedeloos wanneer ik zie dat in behoorlijk veel landen de gezondheidszorg niet genoeg aandacht krijgt, en het aantal kindhuwelijken toeneemt. Minder investeren in gezondheidszorg en seksuele voorlichting is een grote fout.”

Maar ligt het gebrek aan vooruitgang nu aan toegang tot anticonceptie? Of is het gebrek aan politieke wil?
Koenders denkt dat dit in ieder land verschillend is. “Een paar elementen spelen een rol. Het heeft te maken met de keuzevrijheid van meisjes en jonge vrouwen. Als je ziet dat veertig procent van de zwangerschappen ongewild is, dan heeft dat zeker te maken met een gebrek aan toegang tot de juiste middelen. Het is een combinatie van politiek en cultuur. Ik heb dit gezien toen ik hoofd was van de VN-vredesmissie in Mali. De bevolkingsgroei is daar enorm. Een vrouw krijgt daar gemiddeld 7,1 kind. Maar qua preventie of educatie gebeurde daar bijna niks. Er waren een paar kleine programma’s. De prioriteitsstelling was er helemaal niet.”

DDagvoorzitter Petra Stienen in gesprek met Bert Koenders, minister van Buitenlandse Zaken - © Arenda Oomen
Dagvoorzitter Petra Stienen in gesprek met Bert Koenders, minister van Buitenlandse Zaken – © Arenda Oomen

Maar wat kun je daaraan doen?
“Je moet het zelf heel erg aan de orde stellen”, stelt Koenders. “Maar de mensen in Mali waren ook overwhelmed door alle problemen die ze daarnaast ook hadden.”

Het lichaam van de vrouw is steeds meer een politiek middel. Zowel in het Vaticaan als bij IS. Mannen bepalen met wie de vrouw seks mag hebben, hoeveel kinderen ze mag hebben. Maar wat kan een Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken daaraan doen?
“Je kunt daar zowel in de top als in de bottom wat aan doen. Allereerst moet je dichtbij huis beginnen. Wij moeten bewegingen en organisaties steunen die deze zaken aankaarten in bijvoorbeeld Polen en Hongarije. En je moet kijken: waar komt dat vandaan, dat het vrouwelijk lichaam een politiek middel is geworden? En je wilt ook niet dat je mening een ritueel wordt, maar ook politiek doorklinkt.”

Eén van de grote thema’s in Nederland is het vluchtelingenvraagstuk. Maar er is in dat debat weinig aandacht voor de genderkant van het vraagstuk. Er is weinig aandacht voor gender based violence binnen de vluchtelingenstroom. Kan Nederland daar een rol in spelen?
De Nederlandse overheid steunt organisaties die daar iets aan willen doen. Het verder brengen van de millenniumdoelen was al mijn doel toen ik nog minister voor Ontwikkelingssamenwerking was. Mijn grootste zorg is altijd nummer vijf van de Sustainable Development Goals: de gendergelijkheid. Die krijgt het minste aandacht.”

Maar hoe kun je die Development Goals vertalen naar de dagelijkse realiteit?
“Mijn eerlijke antwoord is: ik weet niet of je dat goed kunt doen. De financiering voor ontwikkelingssamenwerking loopt terug. We hebben het geld nodig, en de middelen. Maar we moeten in ieder geval investeren in jongeren en adolescenten. Het is niet alleen voor jongeren, maar ook door jongeren. En we moeten in ieder land kijken wie onze partners zijn. Het valt me op dat het bijvoorbeeld in West-Afrika nog lastig is om op het platteland de juiste mensen en organisaties te vinden die ons bij dit probleem kunnen helpen.”

Nederland is één van de weinige landen die wereldwijd het gebruik van anticonceptie bevordert

#wistjedat

Deel dit artikel