Scroll voor het artikel

Over Fatima en Rania #6

Ze is zelf afkomstig uit de Arabische regio die ‘is ingestort als een soufflé’ en is daar nu bij de UNFPA Regionaal Advocy en communicatieadviseur: Tamara Alrifai. Hoe is het in de Arabische wereld gesteld met seksuele en reproductieve gezondheid en rechten?

De zaal lacht als de Syrische Alrifai op komische wijze vertelt over haar eerste weken bij UNFPA. “Weet je wat ik als eerste deed?”, vraagt ze en laat een korte stilte vallen. “Ik werd zwanger.” Weer een stilte. “In mijn eerste maand.” Met lood in de schoenen ging ze naar haar directeur. “Ik was er net en moest toen alweer aankondigen dat ik kort daarop met zwangerschapsverlof zou gaan. Gelukkig kon ik hem vertellen dat ik geheel vrijwillig zwanger was geworden en dat zowel ik als mijn man heel blij was. Ik beloofde hem plechtig een goede ambassadeur te zijn.”

Tamara Alrifai op het podium in de Glazen Zaal - © Arenda Oomen
Tamara Alrifai op het podium in de Glazen Zaal – © Arenda Oomen

Als Alrifai vertelt over de weken na haar bevalling is de sfeer een stuk minder jolig. Ze overleefde de complicaties die haar keizersnede met zich meebracht nauwelijks. “Die periode maakte voor mij concreet waar ik al zolang mee bezig was: situaties die ik normaal alleen in onderzoeksdata zag, maakte ik nu zelf mee. Ik was veilig, maar ik realiseerde me nog beter wat het betekent als je geen toegang hebt tot goede gezondheidszorg.”

Ook zij heeft een schokkend cijfer: dagelijks sterven er 800 vrouwen aan de gevolgen van zwangerschaps- of bevallingscomplicaties. “Bij UNFPA proberen we daarom de gezondheid van moeders hoger op de agenda te krijgen.”

Formeel niet gescheiden

Ze vertelt dat de Arabische regio, waarvoor zij verantwoordelijk is, sinds 2011 is ingestort als een soufflé. “Niet alleen vanwege de conflicten in Jemen, Syrië en Irak, maar ook vanwege de instabiele politieke situaties, zelfs in landen als Egypte en Tunesië die zich als stabiel profileren.”

Ze vertelt over Fatima, een Syrische vluchtelinge van 23, getrouwd op haar zeventiende en nu moeder van twee kinderen. Ze is in de steek gelaten door haar man, maar formeel nog niet gescheiden. Pas nu begint ze – dankzij psychologische hulp – in te zien dat haar huwelijk en zwangerschap als tiener, misschien niet helemaal oké waren.

Ongewenst zwanger

Alrifai vertelt ook over haar Egyptische collega Rania, die ongewenst zwanger werd op haar huwelijksreis. “Het was haar tweede huwelijk; ze had sinds haar vorige huwelijk geen seks gehad en dacht dat ze door die inactiviteit wel niet zo snel zwanger zou worden”, vertelt de Syrische. Vragend steekt ze haar handen in de lucht. “En dat terwijl ze dagelijks wordt blootgesteld aan alles wat we bij de UNFPA doen.”

Het zijn twee situaties uit de praktijk die het gevolg zijn van dat er in de Arabische regio nauwelijks over seks wordt gepraat, zegt Alrifai. Er gaat iets mis. “Er is budget om het onderwerp aan te kaarten, er zijn campagnes, maar ergens is er een disconnectie”, stelt Alrifai. “Want ik ben omgeven met Fatima’s en Rania’s.”

Mannen zijn noodzakelijk om minder kinderen te krijgen

#wistjedat

Je weet maar nooit

Ze stelt enkele vragen. “Gebruiken we wel de juiste middelen om aan te sluiten bij de dagelijkse praktijk van mensen? Daar ben ik niet zo zeker van. En zijn we niet te meegaand als het gaat om lokaal bijgeloof rondom zwangerschap?
Alrifai zou graag zien dat de volledige naam van de afkorting waar vrijwel iedereen in de zaal zich mee bezighoudt weer wordt geagendeerd. “Er zijn seksuele rechten en reproductieve rechten en er is seksuele gezondheid en reproductieve gezondheid. Die rechten worden te vaak vergeten.”

Ze besluit met een oproep: “We moeten bevolkingsgroei op de internationale agenda zetten en met partnerregeringen in mijn regio in gesprek gaan, zodat zij deze thema’s omarmen.” Dan, lachend: “Ik geloof dat ik hier in Den Haag met deze oproep wel aan het juiste adres ben.”

Deel dit artikel